بالگرد میل ۱۷ (Mil Mi-17) از شناختهشدهترین اعضای خانواده میل ۸ است که با موتورهای قدرتمندتر و اصلاحات فنی نسبت به نسخههای اولیه توسعه یافت.
تاریخچه
میل ۱۷ نام صادراتی شماری از مدلهای توسعهیافته Mi-8MT و مشتقات آن است. این خانواده از اواخر دهه ۱۹۷۰ وارد مرحله تولید و بهرهبرداری شد.
مشخصات فنی
- کشور سازنده: شوروی و روسیه
- مدل مبنا: Mi-17-1V
- خدمه: معمولاً ۳ نفر
- ظرفیت نیرو: حدود ۲۴ نفر
- طول بدنه: حدود ۱۸٫۴ متر
- قطر ملخ اصلی: حدود ۲۱٫۳ متر
- حداکثر سرعت: حدود ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت
- برد معمول: حدود ۴۵۰ تا ۵۸۰ کیلومتر
- سقف پرواز: حدود ۶۰۰۰ متر در شرایط مرجع
- ظرفیت بار خارجی: تا حدود ۴ تن در نسخههای مشخص
موتور و سامانه پروازی
میل ۱۷ معمولاً از دو موتور توربوشفت خانواده TV3-117 استفاده میکند. برخی مدلهای جدیدتر به موتورهای VK-2500 مجهز شدهاند.
این موتورها نسبت به پیشرانه نسخههای قدیمیتر میل ۸ عملکرد بهتری در شرایط مختلف فراهم میکنند.
تجهیزات الکترونیکی
سامانههای ناوبری، ارتباطات رادیویی، تجهیزات پرواز با ابزار و سامانههای هشدار در نسخههای مختلف میل ۱۷ متفاوت هستند.
برخی مدلهای ارتقایافته دارای نمایشگرهای دیجیتال و تجهیزات دید در شب هستند.
تسلیحات و کاربردها
نسخههای نظامی مشخصی از میل ۱۷ قابلیت حمل تجهیزات دفاعی، راکتهای غیرهدایتشونده و برخی جنگافزارهای دیگر را دارند.
این بالگرد برای ترابری نیرو، امداد، پشتیبانی، جابهجایی تجهیزات و مأموریتهای امدادی در مناطق کوهستانی استفاده میشود.
جمعبندی
میل ۱۷ به دلیل قدرت پیشرانه، کابین جادار و قابلیت استفاده در شرایط متنوع، یکی از شناختهشدهترین بالگردهای ترابری جهان است.

